Dit is de voortgezette website van het voormalige

 

Begin

Slechtziend,blind of
slechthorend

Zorg
Algemeen

Gemeente Velsen

WMO

Ouderen

Mobiliteit

Recreatie

Meer achtergrond

Weer, webcams en ontspanning

Nieuwsoverzicht

Eerder nieuws

Nieuwsbrieven

Links

Teleurstelling en trots bij einde

Door Anneke Wijsman - 10-10-2014, 9:35 (Update 10-10-2014, 10:36)

VELSEN - Teleurstelling, frustratie en trots bij de opheffing van het voormalig Gehandicaptenberaad Velsen (GBV).

Teleurstelling en frustratie omdat er de laatste tijd te weinig werd bereikt voor gehandicapten.

Trots om wat er in twintig jaar wel allemaal voor elkaar werd gebokst, zoals de landelijke afschaffing van sommige herkeuringen.

,,Want als je been eraf is, groeit dat echt niet meer aan.’’

Het is een uitspraak van Wim Polman.

Hij stond twintig jaar geleden aan de wieg van het beraad en is inmiddels ruim tien jaar voorzitter.

Het GBV adviseerde de gemeente, wees op misstanden, maakte duidelijk waar rolstoelers niet naar binnen konden.

Maar zorgde ook dat gehandicapten in geval van rampen juist openbare gebouwen uít kunnen.

Samen met de rest van het bestuur trekt hij eind 2014 de stekker eruit.

Hij vertelt hoe moeilijk het is om nieuwe bestuursleden te vinden die zelf ook gehandicapt zijn.

Maar vooral hoe zwaar het valt om te zien dat het de verkeerde kant op gaat bij de gemeente Velsen met de aandacht en voorzieningen voor gehandicapten.

Hij noemt het fietspad langs de Kennemerlaan waar je met je scootmobiel vanwege de verhoging niet om dubbel geparkeerde auto’s heen kan.

En hij houdt zijn hart vast voor de bezuinigingen op het vervoer.

Niet lullen

Maar een cynische chagrijn is hij niet.

Hij roemt de onderlinge vriendschap die bij het GBV door de jarenlange samenwerking ontstond.

,,We vergaderden nooit langer dan anderhalf uur. We hoefden er niet omheen te lullen, we spraken elkaars taal.

Er zat geen geloof of politiek tussen.

Dan kan je efficiënt werken hoor.’’

Zo kwam er mede na advies van het GBV een bankenroute in Velserbroek, waar je om de zoveel meter kan gaan zitten op aangepaste banken.

Er kwam een strandrolstoel en het sleutelproject werd ingevoerd.

Omdat buren vaak het eerst ter plaatse zijn bij brand, krijgen zij na overleg een huissleutel van een gehandicapte bewoner.

Supertrots

Er kwamen liften in openbare gebouwen in Velsen en zogenoemde evacuatiestoelen, waarmee iemand de trap af kan.

Er werden scootmobielcursussen geregeld en nog veel meer.

De opheffing van het voormalig Gehandicaptenberaad voelt voor Polman dan ook niet als falen.

,,Ik ben echt supertrots op ons.

We hebben samen gewerkt voor een groep die niet gehoord wordt.’’

http://www.haarlemsdagblad.nl/regionaal/ijmond/
article27197772.ece/Teleurstelling-en-trots-bij-einde_